۱۳۹۲ مرداد ۲۶, شنبه

سیاه




در شبی که ماه هم نبود
تا نوری ببارد؛
برق چشمان سیاهت
یکرنگم کرد.
حالا سیاهپوشم
وسیاه روزگار.


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر