مستبد

 روزی که فتح کردی
فلات پهناور دلم را
مستبدانه 
- عین رضا شاه -
بر قلبم
حکم راندی
وراه بر سرکشی های این دل دیوانه بستی
و برمرزهای بی در وپیکر دلم
 حصاری کشیدی
نفوذ ناپذیر
فولادی
اما
بامالیات بستن برشادی های ساده زندگی؛
آباد کردی جاده های دلم را.
اگر این ماهرویان بی پروا بر دلم هجوم نمی آورند
و تو را به دریاهای دورِ دور تبعید نمی کردند
چه خوب میشد!
حالا از این فضای بازلذت می برم
هر چند وقت یکی رئیس قلبم میشود
اما در کوچه ها انتخاب میکنم مدیری بهتر
مشکل من نیستم
شایسته سالارم
هر چه زیباروتر ، شایسته تر برای حکومت اما موقت!